DEEP-sprekers

DEEP-sprekers
Ik heb een vraag
Ik heb een vraag

Weblog

De vulling van gedachten

09-10-2015
De vulling van gedachten

25 mei, 2013. Ik heb de Aniuk rivier bereikt, na vierhonderd kilometer stroomopwaarts te zijn gegaan over de Noatak rivier. Maar het vele smeltwater heeft de Aniuk veranderd in een snelstromende vloed. De oevers van grind staan onder water, en de lage wilgen aan de zijkant maken het onmogelijk om de kajak verder met een touw over het water  te trekken. De bergpas is voorlopig onbereikbaar. Er zit niets anders op dan mijn tent op te zetten en te wachten op een lagere waterstand, midden in de grootste wildernis van de Verenigde Staten.

5 juni 2013. Het wachten duurt nu al meer dan een week. Ik heb alles gedaan wat gedaan moet worden. Mijn kleren gewassen, de bevoorrading nageplozen. Ik bijt op mijn plastic lepel. Hela, voorzichtig! Ik voel wat aan mijn kin, ja, dat is al een behoorlijke baard geworden. Ik kan me nog net beheersen om niet weer naar het stokje te kijken dat ik aan de oever heb neergezet, om de waterstand in de gaten te houden. Dat heb ik een kwartier geleden nog gedaan. Resultaat: niets veranderd. Ondertussen staat de koffie koud te worden.

Het is een feit: ik kan de rust maar niet vinden. Al de hele tijd niet. Hoe komt dat toch?

Uit onderzoek blijkt dat een mens iedere dag, gemiddeld zo’n drieduizend gedachten heeft. Volgens ander onderzoek zijn de hersenen tijdens de slaap een zee van bruisende energie. We zijn denkende wezens, of we willen of niet.

Wat me opgevallen is, is dat we ons pas bewust worden van onze gedachten wanneer we stoppen met bewegen. Als het hoofd (onderdeel van je lichaam) niets heeft om te plannen, als onze mond niets heeft om over te praten.

Onze gedachten lijken onzichtbaar te synchroniseren met de beweging van het lichaam. Dit verklaart waarom we het zo moeilijk vinden om de stilte en de rust te verdragen. Henk van de Velde, de solozeiler, vroeg zich af: hoe het komt dat we rustig worden van het kijken naar de golven van een oceaan in een storm? Ik denk dat ik het antwoord al gegeven heb.

Gedachten zijn er dus gewoon, maar een gedachte is niet meer dan een stel woorden dat voorbij vliegt. Wie zegt dat we iets met een gedachte moeten doen? Wie zegt dat we het lege sjabloon, die aanzet van een gedachte, moeten VULLEN met een bepaalde emotie, met verlangens, irritaties, of angsten? Wie zegt dat we invulling moeten geven aan onze gedachten?

Nietzsche zei het al: vrienden zijn als een kurk, die ervoor zorgt dat we niet te diep gaan. Ze zorgen ervoor dat we blijven drijven aan de oppervlakte. Maar mijn vrienden zitten aan de andere kant van de wereld. Ik begin me af te vragen of een mens wel in staat is om mentaal gezond te blijven, wanneer hij niets te doen heeft.




Reacties:


Geef je reactie: